zapiski niewydrukowane

Jestem ostatnio w podróży. Wczoraj i przedwczoraj zwiedzałam zawodowo Niemcy. Frankfurt - Darmstadt - Weiterstadt.

Lotnisko we Frankfurcie nie jest takie wielkie, jak by się mogło wydawać. Nie zgubiłam się w pokrętnych korytarzach i znalazłam stację S-bahn. Dojechałam na dworzec główny, skąd pojechałam kolejnym pociągiem do Darmstadt i z Darmstadt do Weiterstadt.

Gdy wysiadłam na stacji, tylko przez chwilę zastanawiałam się czy jestem we właściwym miejscu. Dworzec przedstawiał sobą dramatyczny widok. Brudna buda to chyba najlepsze określenie. Taksówką pojechałam do jaskini rozpusty, gdzie ekipa już od 2 godzin czekała na dostawę. Ja miałam czekać ich jeszcze 7. O 18 przyjechała ciężarówka i wtedy mogliśmy zacząć pracować. Pracowaliśmy do 23....

A następnego dnia od 9 czarowałam komputery i łącza, żeby Internet zadziałał. I zadziałał. Powinnam była wyjechać ze sklepu o 14:20. Wyjechałam 15 minut później. Niby nic, ale samolot przecież nie czeka. W taksówce pan zapytał, gdzie jadę. Łamanym niemieckim powiedziałam: "Nach banhof". I zostałam zawieziona do Darmstadt. Okazało sie, że odległość od dworca w Darmstadt (tutaj prawdziwy budyń dworcowy) a budy w Weiterstadt, jest taka sama. Ucięłam jeszcze miłą pogawendkę z taksówkarzem. A wyglądało to tak:
- You speak? - zapytał
- English, French and Polish - opowiedziałam
- A to my możemy po polsku...
W tym momencie moja szczęka, gdyby mogła, potoczyłaby się w kierunku wschodnim. W taksówce musiałam ją zbierać z podłogi.

Okazało się, że taksówkarz jest Irańczykiem w latach 70. mieszkał w Warszawie z rodzicami i chodził do polskiej szkoły. Bywał w Zodiaku (czy ktoś jeszcze pamięta, gdzie to? podpowiem, że teraz jest tam Pizza Hut), Remoncie i Hybrydach. Drugi koniec świata, a taksówkarz Irańczyk mówiący po polsku...

W autobusie na lotnisko zauważyłam, że w sklepie zostawiłam książkę. Akurat zaczęła się robić interesująca. Damn!

Już na lotnisku służba graniczna sprawdzała mój gadżet pod względem materiałów wybuchowych. Pomazali go papierkiem lakmusowym i kazali pójść. Pewnie teraz jestem pod obserwacją.

Kupiłam toblerone dla eMa. Niech ma coś z tej samotności.

W przyszłym tygodniu Hamburg.